رضا فکری

دیدن فیلم اقتباسی برای کسی که حسرت نخوانده‌ها همیشه به دل‌اش هست، التیام خوبی است. حالا اگر به خوبی نسخه‌ی اصل ساخته نشده و یا آنی نیست که طرفدارهای متعصب را راضی کند چه اهمیتی دارد؟ مخاطب اگر دوریال شم هنری داشته باشد از همان اقتباس نصفه و نیمه هم می‌فهمد که با شاهکاری روبرو است که خوب ساخته نشده و یا برعکس. مثل کسی که با دیدنThree Musketeers  می‌فهمد با نخواندن شاهکار الکساندر دوما هیچ چیزی را از دست نداده‌ است و اگر هزار سال هم وقت آزاد داشته باشد امکان ندارد سراغ خواندن یک‌چنین کلاسیکی برود و یا وقتی که با دیدن A Dangerous Method به این نتیجه می‌رسد که قصه‌ی رابطه‌ی فروید و یونگ چیزی نیست که بشود در دوساعت گنجاندش و بی‌شک باید برود و درباره‌اش مفصل بخواند.